Kult Świętego Mikołaja

Najstarsze ślady kultu św. Mikołaja spotykamy w VI wieku. Wtedy to cesarz Justynian wystawił w Konstantynopolu wspaniałą bazylikę ku jego czci. W IX wieku w Rzymie powstały dwa kościoły z jego imieniem. Do Miry udawały się również liczne pielgrzymki.

9 maja 1089 roku relikwie św. Mikołaja zostały przewiezione z Miry zajętej przez Turków, do Bari we Włoszech. Złożono je w bazylice poświęconej ku jego czci. W tym miejscu, przy relikwiach Świętego odbył się w 1098 roku synod, który miał na celu połączenie Kościołów rzymskiego i prawosławnego. (Oobradom przewodniczył papież Urban II).

Bazylika św. Mikołaja w Bari została rozbudowana w XII wieku. Dwa razy w roku odbywają się tu uroczystości ku czci Patrona miasta – 9 maja i 6 grudnia. W czasie majowej uroczystości organizowana jest najpierw procesja statkami z figurą Patrona, a następnie powozem ulicami miasta. Kult św. Mikołaja w Kościele rzymskim i prawosławnym był bardzo rozpowszechniony. Św. Mikołaj zaliczany był do 14 nadzwyczajnych Orędowników.

W Polsce kult św. Mikołaja był bardzo popularny. Do dziś pod jego wezwaniem jest 327 kościołów, z głównym sanktuarium w Pierścu Cieszyńskim. O popularności Świętego świadczy fakt, że wielu wybitnych Polaków nosiło jego imię.

Święty Mikołaj z Miry czczony jest jako patron bezinteresownej dobroci, handlarzy, żeglarzy, kupców, pasterzy, więźniów a także pomyślnego zamążpójścia. W Polsce podobnie jak na całym świecie rozpowszechnił się zwyczaj obdarowywania dzieci upominkami, które przynosi „św. Mikołaj”.